Konstrukcja to be able to (być w stanie, móc) jak samo tłumaczenie wskazuje służy do wyrażenia możliwości wykonania jakiejś czynności. Może ona być stosowana w czasie teraźniejszym, przyszłym i przeszłym, przy czym w czasie teraźniejszym Present Simple może ona być stosowana wymiennie z czasownikiem modalnym can (móc), choć czasownik can jest powszechniejszy w użyciu; w strukturach przyszłych stosuje się tylko konstrukcję to be able to, a w czasie przeszłym Past Simple istnieje różnica pomiędzy was/were able to oraz could. Poprawnie zbudowane zdanie z konstrukcją to be able to wygląda następująco:
Podmiot (subject) + odpowiednia forma czasownika to be + able to + bezokolicznik bez to (infinitive without to) + reszta zdania, np.:
Pytania tworzone są przez inwersję (inversion), np.:
Przeczenia tworzone są przez dodanie słowa not do czasownika be, np.: