Should (n’t) (nie) powinno się
Must – musieć
Musn’t – nie wolno
May/might – móc
Needn’t – nie musieć
Can (n’t)/couldn’t – móc, umieć, potrafić
Powyższe czasowniki nazywamy modalnymi, ponieważ nie potrzebują żadnego operatora, by tworzyć pytania czy przeczenia. Można powiedzieć, że same się modelują. Między modalnym, a czasownikiem następującym po nim nic nie stawiamy.
ZDANIE TWIERDZĄCE
Aby utworzyć PYTANIE wystarczy przestawić modalny przed podmiot (inwersja):
Aby stworzyć PRZECZENIE dodajemy ‘not’ do modalnego:
Tzw. Czasownikiem półmodalnym jest ‘have to’ oznaczające musieć, które potrzebuje operatora do/does/did. W 3 os. l. poj. występuje has to. Tym różni się tym od must, że wyraża czynności, które musimy zrobić, ponieważ ktoś nam każe, ponieważ jest to narzucony obowiązek, natomiast must używamy mówiąc zobowiązaniach wypływających z naszego sumienia, poczucia obowiązku.
Przeciwieństwem do must (musieć) jest don’t have to (nie musieć) , a nie UWAGA musn’t, które oznacza nie wolno.
Czasowników modalnych + have + czasownik III forma używamy kiedy rozmawiamy o prawdopodobieństwie zaistnienia jakiś wydarzeń w przeszłości:
He might have loved her before. - Mógł ją kochać wcześniej
He must have visited her a few times. - Musiał był odwiedzać ją kilka razy
I should have gone there. - Powinnam była tam pójść.
You shouldn’t have bought it. - Nie powinieneś był tego kupować.
Tom can’t/couldn’t have called. His mobile is broken. - niemożliwe, aby Tom dzwonił. Ma zepsutą komórkę.