Czasownik suggest (sugerować, proponować) występuje w języku angielskim w kilku konstrukcjach:
Jeśli w zdaniu występuje jeden podmiot to wtedy po czasowniku suggest występuje rzeczownik odczasownikowy (gerund), czyli czasownik z końcówką –ing:
Podmiot (subject) + suggest + rzeczownik od czasownikowy (gerund) + reszta zdania
Np.:
Jeśli w zdaniu występują dwa podmioty, to wtedy po drugim podmiocie występuje czasownik w tzw. trybie łączącym (subjunctive), czyli czasownik mający postać bezokolicznika bez to we wszystkich osobach. Zdanie takie wygląda następująco:
Podmiot 1 (subject 1) + suggest + podmiot 2 + czasownik w tzw. trybie łączącym (subjunctive) + reszta zdania
! Jeśli czasownik suggest jest w formie przeszłej, to wtedy drugi czasownik przechodzi w formę przeszłą, chyba, że mówimy ogólnie, że ktoś (nie ważne kto) zasugerował coś, np.:
Powyższa konstrukcja może również wystąpić ze słowem that:
Podmiot 1 (subject 1) + suggest + that + podmiot 2 + czasownik w tzw. trybie łączącym (subjunctive) + reszta zdania
Jeśli chodzi o zdania z dwoma podmiotami to najczęściej spotykaną konstrukcją z suggest jest zaprezentowana poniżej:
Podmiot 1 (subject 1) + suggest + (that) + podmiot 2 + should + czasownik w bezokoliczniku bez to (infinitive without to) + reszta zdania
!!! Po czasowniku suggest nie stawiamy zaimka osobowego w formie dopełnienia (tzn. me, him, her, itd.) ani czasownika w bezokoliczniku z to !!!
