Słowa mustn’t (nie wolno) i don’t have to (nie musieć) jak samo tłumaczenie wskazuje mają zupełnie inne znaczenie i są stosowane do wyrażania zupełnie innego sensu.
Mustn’t służy do wyrażania zakazu wykonywania danej czynności, natomiast don’t have to służy do wyrażenia braku konieczności wykonania jakieś czynności. Po obu tych strukturach występuje czasownik w bezokoliczniku bez to (infinitive without to), przy czym must ma taką samą formę we wszystkich osobach, natomiast have to przyjmuje formę przeczenia zgodną z podmiotem, czyli don’t lub doesn’t.
You mustn’t enter the park after 11 p.m. (Nie wolno wchodzić do parku po godzinnie 23)
! Do utworzenia zakazów bądź nakazów ogólnych typu: Należy, trzeba, nie wolno wykorzystuje się zaimek you (ty/wy), a zdanie takie można przetłumaczyć bezosobowo, np.: