Zdania rozkazujące - zastosowanie

Zdania rozkazujące (Imperatives)

Zdania rozkazujące tworzy się przy wykorzystaniu czasownika w bezokoliczniku bez to (bare infinitive). Dla poszczególnych osób w liczbie pojedynczej i mnogiej wyglądają one następująco:

w 1 os. l. poj. oprócz czasownika w podstawowej formie używa się czasownika let, np.:

• Let me look for your keys. (Niech poszukam Twoich kluczy)
• Let me wash the dishes. (Niech ja umyję naczynia)

w 1 os. l. mn. oprócz czasownika w podstawowej formie używa się czasownika let,  a zaimek występuje w formie dopełnienia, co w skrócie daje formę let’s

• Let’s go to the ciemna. (Chodźmy do kina)
• Let’s have something to eat. (Zjedzmy coś)

w 2 os. l. poj i mn. zdania rozkazujące są tworzone przy wykorzystaniu tylko podstawowej formy czasownika, np.:

• Go to your room. (Idź do swojego pokoju)
• Open the door. (Otwórz drzwi)

Forma przecząca tworzona jest poprzez dodanie don’t  przed czasownik, np.:

• Don’t cheat. (Nie oszukuj)
• Don’t watch so much TV. (Nie oglądaj tak dużo telewizji)

Aby zdanie rozkazujące miało formę nieco bardziej grzecznościową, to na końcu zdania dodaje się słówko please np.:

• Turn that music down, please. (Proszę ścisz tę muzykę.)

w 3 os. l. poj. i mn. oprócz czasownika w podstawowej formie używa się czasownika let, a zaimek występuje w formie dopełnienia. Zamiast zaimka w zdaniu rozkazującym można użyć rzeczownika:, np.:

• Let him pay the bill. (Niech on zapłaci rachunek.)
• Let her clean the windows. (Niech ona umyje okna)
• Let the girl do this task. (Niech dziewczyna zrobi to zadanie)